Προβάλλοντας τον πολιτισμό του 4Χ4

Έγραφα το πρωί για τους 2 τύπους της γειτονιάς μου οι οποίοι σε μόνιμη βάση και άρα αναερυθρίαστα αμολάνε τα 4Χ4 τους πάνω στη νησίδα - πεζοδρόμιο. Και δεν χωρά αμφιβολία ότι πρόκειται για μια νοοτροπία η οποία εξαπλώνεται όσο δεν υπάρχει αντίδραση.


Κι όχι μόνο αυτό, αλλά οι διοργανωτές της 70ης Δ.Ε.Θ. φροντίζουν να προωθήσουν όσα πρεσβεύει ο πολιτισμός του 4Χ4. Μπροστά στην κεντρική της είσοδο έχουν στηθεί ξύλινες ράμπες και μερικά 4Χ4 αλωνίζουν, βρυχώνται, σκαρφαλώνουν και αφήνονται στα χέρια του κοινού για να τα "τεστάρουν".


Θέαμα, χωρίς άρτο, σε μια πόλη που καπνίζεται από καυσαέριο, στριμωγμένη από λαμαρίνες πάνω σε 4 τροχούς. Η Θεσσαλονίκη κατέχει τα σκήπτρα στον ετήσιο ρυθμό αύξησης αυτοκινήτων στην Ευρώπη. Όπως και εκείνα της κακογουστιάς, της μη διάκρισης του ευτελούς από το ευγενές, του ενεργοβόρου και χοντροκομμένου από το λεπτεπίλεπτο και φιλικό προς τον Άνθρωπο και το Περιβάλλον.

Περαστικά μας!