Μάθε παιδί μου για το περιβάλλον, προλαβαίνεις!

Σκέφτομαι μια τάξη μαθητών που μαθαίνει και συζητάει για τις κλιματικές αλλαγές και την ανακύκλωση, για τις διατροφικές μας συνήθειες, για την εκμετάλλευση των εναλλακτικών μορφών ενέργειας, για τη φτώχεια στον πλανήτη γη, για την ουσιαστική εξίσωση των δυο φύλλων, για την κυκλοφοριακή αγωγή στις σύγχρονες πόλεις και αυτοκινητόδρομους, για την αποφυγή της οικογενειακής βίας.

Θέματα που άπτονται της καθημερινότητας του παιδιού προσεγγίζονται από το σημερινό σχολείο μόνον αποσπασματικά και στα πλαίσια ενός σφυκτού ωρολόγιο προγράμματος. Χρειαζόμαστε "αέρα" στα σχολικά μας δεδομένα, φρέσκιες ιδέες και προτεραιότητες διαφορετικές.

Όχι γενικά και αόριστα. Όχι ως "άλλη μια ώρα" στο πρόγραμμα που σημείωνει ο μαθητής στο πίσω μέρος του τετραδίου. Το βλέπω ως μια γιορτή, ως ένα μελίσσι που βοά από ενέργεια, από διάθεση να συμμετέχει με όλες του τις δυνάμεις μέσα από δράση.

Η επίδραση μεγαλυτέρων στους μικρότερους έχει μειωθεί. Ο διάλογος στις οικογένειες είναι σπάνιος και όχι ουσιαστικός. Ίσως το σχολείο με εξειδικευμένο προσωπικό να μπορεί να θέσει καινούργιες βάσεις σε μια κοινωνία που έχει ήδη αλλάξει.

Στην Βρετανία οι κλιματικές αλλαγές και το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα αποτελούν βάσει του νέου σχεδίου την καρδιά του εκπαιδευτικού συστήματος. Οι μαθητές θα εκπαιδευθούν για να υιοθετήσουν στο μέλλον υπεύθυνη καταναλωτική συνείδηση απέναντι στον πλανήτη, για να αποφέυγουν τα ταξίδια με αεροπλάνο προκειμένου να μειωθούν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Η επιτακτική ανάγκη αλλαγής πολιτικών απέναντι σε θέματα ενέργειας και διαχείρισης του φυσικού πλούτου δεν μπορεί να αποτελεί υπόθεση μόνο των πολιτικών. Η ουσιαστική παρέμβαση της κοινωνίας των πολιτών οφείλει να είναι άμεση και αδέκαστη. Και αυτό επιτυγχάνεται μόνο με εκπαιδευμένους και ευαίσθητους ανθρώπους.

All pupils to be given lessons in climate change
Ten years left to avert catastrophe
Alan Johnson: Children must think differently